морс & квас

  ถ้าพูดถึงเครื่องดื่มที่ดังในรัสเซีย หลายคนน่าจะนึกถึงวอดก้า ยิ่งอากาศหนาวๆ แล้วได้จิบวอดก้าสักหน่อยคงรู้สึกดีไม่น้อย ซึ่งที่นี่มีประวัติว่าดื่มวอดก้ามาตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 14 – 15 ก็น่าจะเป็นตัวจริงด้านนี้ ซึ่งในทริปนี้เราก็หวังจะลิ้มรสวอดก้าต้นตำรับรัสเซียสักครั้งตามประสาคนชอบลอง แต่แน่นอนค่ะว่าแผนล่มอีกแล้ว ไม่ได้ไปนั่งดริงค์สวยๆ เลยสักวัน   แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะ ในเมื่อไปสายเมาไม่รุ่ง แก้วตาก็จะมุ่งมาในสายกิน จริงๆ แล้วเครื่องดื่มสุดฮิตอีกอย่างที่อ่านเจอในหนังสือคือ ชาดำ ซึ่งที่นี่ก็จะดื่มคู่กับเลมอนฝานบางๆ หรือไม่ก็แยมเพื่อให้ความหวานแทนน้ำตาล ซึ่งตอนที่เราไปรัสเซียก็ไม่ค่อยเห็นคนดื่มชาร้อนเท่าไรทั้งๆ ที่อากาศหนาว ส่วนตัวเราเองก็ไม่ได้ดื่มชาดำเลย ไปสั่งชาเขียวซะงั้น   สำหรับเครื่องดื่มที่มักเจอบ่อยๆ ตามร้านอาหารก็คือ …

มื้อแรกในรัสเซีย

  ทีตอนเที่ยวล่ะเจออากาศหนาว หิมะกระหน่ำแค่ไหนก็บ่ยั่น พอกลับไทยเท่านั้นแหละ…ป่วยรัวๆ เลยค่ะ –”   วันนี้ก็เป็นอีกวันที่รู้สึกเปื่อยจนต้องลางาน แต่ในวันที่นอนกลิ้งไปกลิ้งมาแบบนี้นี่แหละที่ทำให้นึกถึงทริปรัสเซีย จนได้ฤกษ์ลงมือเขียนอย่างจริงจัง หลังจากที่อิดออดเพราะวางแผนอลังการว่าจะเขียนเรื่องอะไรเปิดบล็อกนี้ดี   สรุปก็คืออยากเขียนถึงอาหารมื้อแรกที่ได้กินในรัสเซีย เพราะวันนี้อยู่ๆ ก็โหยอยากกินขึ้นมา ซึ่งร้านแรกที่เราไปก็คือร้าน Il Patio ซึ่งเป็นร้านอาหารอิตาลี   ใช่ค่ะ มื้อแรกของแก้วตาที่รัสเซียเป็นอาหารอิตาลี   จริงๆ ก็ผิดวิสัยตัวเองเหมือนกันที่มากินอะไรที่หากินได้ทั่วไปในประเทศที่ไม่เคยมาแบบนี้ แต่จะบอกว่าร้านอาหารอิตาลีที่รัสเซียส่วนใหญ่จะมีอาหารญี่ปุ่นขายด้วย เก๋มั้ย ซึ่งโมเมนต์นั้นก็หิวมาก อยากรีบหาอะไรกินจะได้มีเวลาเดินเที่ยวเล่นต่อ ร้านนี้ก็เป็นตัวเลือกที่ดีเพราะอยู่ใกล้ที่พัก …

โปสการ์ด

สมัยหัดเที่ยวใหม่ๆ เราชอบส่งโปสการ์ดมาก ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะส่งให้ตัวเอง เพราะอยากบันทึกความรู้สึกและบรรยากาศของการเดินทางครั้งนั้นเอาไว้ ดังนั้นไม่ว่าจะเดินทางไปจังหวัดไหนในไทยหรือต่างประเทศ เราก็มักจะหาซื้อโปสการ์ดมาเก็บไว้เสมอ ซึ่งส่วนใหญ่โปสการ์ดก็ร่อนแหมะถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ แต่ก็มีบ้างที่โปสการ์ดตกหล่นไปที่ไหนไม่รู้ หรือบางทีไปฝากร้านส่ง แต่ก็ไม่ถึงมือเราสักที     อาจเป็นเพราะเหตุนี้ระยะหลังเราเลยไม่ค่อยใส่ใจที่จะซื้อโปสการ์ดเท่าไหร่ ไม่ว่าจะซื้อไปส่งหรือซื้อมาสะสม บางทีดูภาพบนโปสการ์ดแล้วก็รู้สึกว่าไม่น่าซื้อ เพราะดูเว่อร์กว่าสิ่งที่เห็น หรือไม่ก็เป็นภาพธรรมดาๆ ที่เราถ่ายเองก็ได้ หรือที่จริงแล้วอาจเป็นเพราะว่าเราหมดความตื่นเต้นกับการเดินทางไปแล้วก็ได้ เพราะ 2 – 3 ปีที่ผ่านมานี้ต้องเดินทางไปทำงานเป็นส่วนใหญ่ ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาส่วนตัว และเอาเข้าจริงการส่งไปรษณีย์ในยุคปัจจุบันก็ค่อนข้างยุ่งยาก ไม่ได้หาตู้จดหมายได้ง่ายเหมือนแต่ก่อน       …